เคล็ดลับการทำสวนเพื่อสัตว์ป่า

จัดเตรียมทั้งพืชให้น้ำหวานสำหรับผีเสื้อตัวเต็มวัยและพืชอาหารสำหรับตัวหนอน ผีเสื้อต้องการดอกไม้ที่มีลักษณะแบนหรือเป็นกระจุกสำหรับลงจอด เช่น บัดดลีอา เวอร์บีนา โบนาริเอนซิส เซดัม และเอคินาเซีย ซึ่งเป็นแหล่งน้ำหวานที่เชื่อถือได้ สิ่งสำคัญคือต้องปลูกพืชอาหารสำหรับตัวหนอนด้วย ได้แก่ ตำแย (สำหรับผีเสื้อเพนเต็ดเลดี้และเรดแอดมิรัล) มิลค์วีด (สำหรับผีเสื้อโมนาร์ค) เฟนเนลและดิลล์ (สำหรับผีเสื้อสวอลโลเทล) สวนที่มีเพียงพืชให้น้ำหวานนั้นเปรียบได้กับสถานีเติมพลังงาน ไม่ใช่แหล่งที่อยู่อาศัยที่แท้จริง

พุ่มไม้ที่ออกผลเบอร์รี เช่น เอลเดอร์เบอร์รี โฮลลี่ ไวเบอร์นัม ฮอร์ธอร์น และเซอร์วิสเบอร์รี ให้อาหารแก่นกได้หลากหลายสายพันธุ์ตั้งแต่ปลายฤดูร้อนจนถึงฤดูหนาว ดอกไม้ที่ให้เมล็ดซึ่งปล่อยทิ้งไว้ตลอดช่วงฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาว เช่น คอนฟลาวเวอร์ ทานตะวัน และหญ้าประดับ จะดึงดูดนกฟินซ์และนกกระจอก พุ่มรั้วพื้นเมืองที่หนาแน่นเป็นแหล่งทำรัง โอ๊กพื้นเมืองต้นเดียวที่โตเต็มวัยรองรับแมลงได้กว่า 500 สายพันธุ์ ซึ่งเป็นอาหารของนกกินแมลงต่อไป

บ่อน้ำสำหรับสัตว์ป่าต้องมีขอบตื้นและลาดเอียงเบา ๆ เพื่อให้กบ นิวต์ และเม่นแคระเข้าออกได้อย่างปลอดภัย ปลูกพืชให้ออกซิเจนใต้น้ำ พืชลอยน้ำเพื่อเป็นที่กำบัง และพืชริมน้ำตามขอบบ่อ หลีกเลี่ยงการเลี้ยงปลาเพราะปลากินไข่กบ ตัวอ่อนแมลงปอ และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังอื่น ๆ ที่ทำให้บ่อน้ำอุดมสมบูรณ์ทางนิเวศวิทยา แม้แต่ถังครึ่งใบที่ฝังลงดินก็ยังดึงดูดแมลงปอและกบได้ตั้งแต่ฤดูกาลแรก

เจาะช่องสี่เหลี่ยมขนาด 13 เซนติเมตรที่ฐานรั้วสวนเพื่อให้เม่นแคระเคลื่อนย้ายระหว่างสวนได้ ปล่อยให้มุมหนึ่งของสวนรกเล็กน้อย โดยมีกองไม้ซุงและใบไม้ร่วงสำหรับทำรัง หลีกเลี่ยงยาฆ่าทากที่มีส่วนผสมของเมทัลดีไฮด์ เพราะเป็นพิษต่อเม่นแคระ วางจานน้ำสะอาดตื้น ๆ และในฤดูใบไม้ร่วงให้อาหารเสริมประเภทบิสกิตแมวแบบแห้ง (ไม่ใช่ขนมปังหรือนม) ตรวจสอบกองฟืนและกองปุ๋ยหมักก่อนรบกวน โดยเฉพาะในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงมีนาคม

ค้างคาวตัวเดียวสามารถกินยุงและริ้นได้ถึง 3,000 ตัวในคืนเดียว ถือเป็นวิธีควบคุมศัตรูพืชตามธรรมชาติที่มีประสิทธิภาพที่สุดสำหรับแมลงบิน ติดกล่องค้างคาวที่ความสูง 3-5 เมตรบนผนังหรือลำต้นไม้ที่หันหน้าไปทางทิศใต้หรือตะวันตกเฉียงใต้ โดยมีที่กำบังลมหลัก วางกล่องใกล้แนวรั้วต้นไม้หรือแถวต้นไม้ที่ค้างคาวใช้เป็นเส้นทางบิน ติดตั้งกล่องอย่างน้อยสองกล่องที่หันหน้าไปคนละทิศเพื่อให้ค้างคาวมีทางเลือกในสภาพอากาศที่แตกต่างกัน

ทางเชื่อมสำหรับสัตว์ป่าเชื่อมต่อพื้นที่แหล่งที่อยู่อาศัยเพื่อให้สิ่งมีชีวิตเคลื่อนย้ายได้อย่างปลอดภัยระหว่างพื้นที่หากิน ผสมพันธุ์ และหลบภัย ในสวนหมายถึงการปลูกพุ่มรั้วแทนการทำรั้ว เจาะช่องที่ฐานรั้วสำหรับสัตว์บก ปลูกพืชเลื้อยบนกำแพงสำหรับแมลง และปลูกพืชต่อเนื่องตามแนวขอบเขตแทนที่จะเป็นแปลงโดดเดี่ยว ประสานงานกับเพื่อนบ้านเพื่อสร้างแหล่งที่อยู่อาศัยที่เชื่อมต่อกันข้ามหลายสวน แม้แต่ช่อง 13 เซนติเมตรในรั้วทุกบ้านบนถนนเส้นเดียวก็สามารถสร้างทางหลวงสัตว์ป่าผ่านทั้งบล็อกได้